Βλέποντας κάποιος τις φωτογραφίες με τα παιδιά της «Ψηφίδας», μεταφέρεται η σκέψη του στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια. Λες και τα παιδιά αυτά «ξεφύτρωσαν» από παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες καραγκούνηδων της δεκαετίας του 1950 και 1960…
(Σαν αυτές τις φωτογραφίες που «μας πήρε» η φοβερή πλημμύρα του περασμένου Σεπτέμβρη και χάθηκαν… )
Στις δύο πρώτες «στημένες» φωτογραφίες ειδικότερα, υπάρχει ένα πολύ μελετημένο στήσιμο των παιδιών, αγοριών και κοριτσιών. Το πιάσιμο των χεριών τους, το ύφος και η παιδικότητά τους μας συγκινεί όλους.
Και όσοι είμαστε σε κάποια… μεγάλη ηλικία, σίγουρα κάτι μας θυμίζουν τα κοντά παντελονάκια των αγοριών με τις τιράντες και τα πουκαμισάκια τους, όλα καλοβαλμένα, καθαρά και περιποιημένα, τα "καλά" τους ρούχα που θα φόραγαν για να πάνε στην εκκλησία, σε γάμο, σε γιορτή, ή βόλτα στην πλατεία…
Προσωπικά μου θυμίζουν έντονα τα παιδικά μου χρόνια... Προσπαθώ να δω μέσα στις φωτογραφίες τον εαυτό μου. Ίσως ένα από αυτά τα αγόρια να ήμουν και εγώ, κάπου εκεί γύρω στο 1968 περίπου...!
(Αλλά ίσως δεν θυμάμαι καλά, «πνίγηκαν» και οι φωτογραφίες που είχαμε στο σπίτι…)
Και τα κοριτσάκια με τις καλοφτιαγμένες κοτσίδες και τα "καλά" εορταστικά φουστανάκια τους, κι αυτά μέσα από παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες ξεπετάχτηκαν λες... Και οι δύο μικρές κοπέλες, με τα κοριτσίστικα καραγκούνικα όπως φορέθηκαν από τις τελευταίες κόρες των καραγκούνηδων στα βαλτοχώρια...
Όσον αφορά τις φωτογραφίες με τις κοπέλες στο χορό παρατηρώ:
Μια όμορφη φιγούρα, αυτό το απλό πιάσιμο της πρώτης από τον ώμο της δεύτερης που την κρατά με το μαντήλι, δίνει και παίρνει ενέργεια ζώντας με σεμνότητα το χορό της!!
Και το άλλο στήσιμο της κοπέλας… Μ' αρέσει αυτό το χέρι της, έτσι όπως πιάνει τη μέση της, σαν παλιά καραγκούνα! Συνηθισμένη θέση ξεκούρασης απ' τις βαριές δουλειές της καραγκούνας γυναίκας, αλλά συνάμα και στάση περηφάνειας!!!
Εικόνες συγκινητικές, που θα τις ενέτασσα ακόμα και στη δεκαετία του 1970… αλλά μέχρις εκεί!! Μετά είχαμε πολλές αλλαγές στη ζωή μας, στην κοινωνία των καραγκούνηδων…
Πανέμορφα όλα παιδιά! Σας ευχαριστούμε!!
Μπράβο σας! Προχωράτε..!
Συνεχίστε την παράδοση, συνεχίστε να μας συγκινείτε...
Γιάννης Γκάτζικος
